3 miesiące wojny - o tym jak WOK pomaga(ł) Ukrainie

Ostatnie miesiące wymagają od nas wszystkich nieco innego spojrzenia na świat. Niektórzy patrzą lękliwie, inni motywują się do pomagania tym, którzy w krótkiej chwili zmuszeni zostali do spakowania całego swojego życia w jeden plecak.

8 marca w dużej sali Wronieckiego Ośrodka Kultury wybrzmiał koncert Jana Adamczewskiego z okazji Dnia Kobiet. Koncert wyjątkowy nie tylko ze względu na okazję, jakiej towarzyszył. Kiedy tylko artyści odjechali po zakończonym koncercie, duża sala WOK na blisko trzy i pół miesiąca przestała pełnić swoją dotychczasową funkcję, a zamiast tego stała się tymczasowym domem dla ludzi, którzy uciekli przed okrutną wojną. Przestała być miejscem spotkań, koncertów, cyklicznych zajęć sekcji Wronieckiego Ośrodka Kultury, których instruktorzy nagle, na chwilę wręcz przed zakończeniem sezonu musieli znaleźć nowe miejsce do ćwiczeń dla blisko 300 uczestników zajęć.

Wszyscy wiedzieliśmy wtedy, że są jednak sprawy ważne i ważniejsze. Sekcje, dzięki zaangażowania wiceburmistrza Roberta Dorny, znalazły miejsca do ćwiczeń w sali gimnastycznej Szkoły Podstawowej nr 2, świetlicy na Zamościu i Przedszkolu nr 1 „Bajkowy Świat”, a chwilowa zmiana miejsca nie przeszkodziła im w zdobywaniu kolejnych sukcesów i medali. Tymczasem w dużej sali Wronieckiego Ośrodka Kultury od czwartku 10 marca znaleźli schronienie pierwsi uchodźcy z Ukrainy.

Było to dla naszych pracowników niemałe wyzwanie. Nagle praca stała się miejscem, w którym nie tylko zwyczajnie się pracuje, ale także… pomaga. Mimo wszystko, bez chwili zawahania postawiliśmy pomaganie na pierwszym miejscu, wielokrotnie zabierając nasze służbowe obowiązki do swoich domów. Na początku funkcjonowania noclegowni w WOK-u organizowaliśmy odzież, jedzenie, czy najzwyczajniej w świecie – przynosiliśmy gorącą herbatę ludziom zmęczonym tą niezwykle trudną i przerażającą ucieczką. Oczywiście mogliśmy liczyć w tej kwestii na pomoc wronieckiego sztabu, za co dziękujemy.

Z biegiem czasu zakup żywności i wszelkich środków niezbędnych do życia, takich jak artykuły higieniczne, czy leki stał się naszym obowiązkiem. Pracownicy WOK-u każdego dnia przygotowywali listę zakupów i kupowali wszystko, co aktualnie było potrzebne. Nasi pracownicy wielokrotnie organizowali też pilny transport, kiedy któryś z uchodźców potrzebował pomocy medycznej oraz pomagali w wykupieniu niezbędnych lekarstw. Poświęcaliśmy uchodźcom sporo czasu, ale były też chwile, gdy angażowaliśmy się personalnie.

Nie udałoby się tego wszystkiego zrobić bez pracy naszych pracowników: Magdy, Agaty, Piotra, Maksa, Kaś, Ani, Violetty, Asi, Weroniki i Karoliny. Macie wielkie serca i cieszę się, ze mogę z Wami współpracować.

Ogromne podziękowania należą się firmie Samsung za pomoc w zapewnieniu ochrony w godzinach nocnych i w dni wolne oraz pań zajmujących się gotowaniem – Śnieżany i Ireny. Dużym wsparciem był dla nas Żenia – koordynator zajmujący się uchodźcami z ramienia firmy i Pan Damian Kowalski – organizujący pracę z Samsunga.

Dziękujemy także za pracę Pana Darka i Pana Tobiasza z Urzędu Gminy – poświęciliście na tę pomoc więcej niż tylko czas pracy. My to widzimy i doceniamy!

Przez cały ten czas w dużej sali WOK schronienie znalazło blisko sto osób. Jedni przyjeżdżali i zostawali na chwilę, szukając mieszkania w lepszych, bardziej kameralnych warunkach, inni zaś zostawali na nieco dłużej mówiąc, że po prostu czują się u nas dobrze. Byli bezpieczni i spokojni.

W dniu  17 czerwca uchodźcy z Ukrainy znaleźli nowy dom, a duża sala Wronieckiego Ośrodka Kultury jest już uporządkowana i wróciła do pełnienia funkcji, do której została stworzona. Nie oznacza to jednak, że WOK przestał pomagać. Przeciwnie! W sali lustrzanej wciąż odbywają się cykliczne zajęcia dla dzieci z rodzin uchodźców, a w wakacje dzieci będą mogły wziąć udział w warsztatach i spotkaniach dedykowanym właśnie im.

Dziękujemy za „pomoc w organizowaniu pomocy”

Michał Poniewski - Dyrektor Wronieckiego Ośrodka Kultury